De geteste versie is de PS5 versie.
Verhaal
In de wereld van Aema heeft de mensheid heeft zich verborgen achter zogenaamde 'Wards', reusachtige magische gesteenten. Toch schuilt hier ook een gevaar in, want een vestige, een soort magiër kan gebruik maken van de magie en deze stenen gewoon doen instorten. Wanneer een vijandelijk rijk zijn opmars maakt, met uiteraard een vestige in zijn rangen, begint het leven toch wat moeilijker te worden.
We ontmoeten Ryn en Cor, zus en broer want ze hebben dezelfde vader. Beiden zijn ook op aparte wijze getraind aangezien Zyn beschikt over zogenaamde magische en Cor het eerder moet hebben van zijn strijdvaardigheid. Zij treden in de voetsporen van hun vader, want die onderzocht graag de legenden van degenen voor hen en zocht verbanden met de magische wards. Een confrontatie met de vijand lijkt onvermijdbaar en Cor wordt gevangengenomen. Hierna ontmoet zij Abram, een kennis van hun vader en gaan ze op zoek naar Cor, samen met een vergeten stad, die misschien liever vergeten bleef...
Gameplay
In derdepersoonsperspectief zal je als Ryn vijanden moeten omleggen, en gigantische omgevingspuzzels moeten oplossen. Deze beginnen klein, maar worden al snel groot en kunnen hele grote gebieden innemen. De moeilijkheidsgraad voor het oplossen ligt niet zo hoog, maar naargelang het speld vordert zal je toch wat meer je hersenen moeten gebruiken.
Ryn heeft magische krachten en gebruikt die ook graag. Je kan je vijanden ermee manipuleren, objecten naar hen gooien, en zelfs hun leven afnemen, zodat jij het jouwe terugkrijgt. Opnieuw, naargelang het spel vordert en je meer vaardigheden vrijspeelt in de skill tree, zal je kracht groeien. Die skiltree is grofweg onder te verdelen in magische kracht, vecht strategieën en het verkrijgen van meer levenspunten bij bepaalde acties. In een vierde kan je ook je band met je kompaan sterker maken, waardoor die opnieuw andere voordelen krijgt. Dat opwaarderen gebeurt met vaardigheidspunten, die je dan weer verdient door het verzamelen van XP, dat je krijgt als je vijanden verslaat, of bepaalde objecten in de wereld vindt.
Je bent vrijwel altijd vergezeld van ofwel je broer, ofwel Abram. Zij zijn beide in staat om, hetzij minimaal, te helpen met de vijanden, maar je zal hen eerder nodig hebben om voortgang te boeken in het spel. Cor kan doornen wegbranden en Abram kan dingen in stasis houden: handig, maar ook nodig, voor de omgevingspuzzels.
Graphics & Sound
Grafisch houdt het spel goed stand, zeker als je weet dat dit een debuutgame is. Je krijgt vijanden en omgevingen voorgeschoteld die duidelijk hun mosterd halen bij de IJslandse ontwikkelaar, en eerlijk, we zien zo'n dingen wel graag. Toch moeten we af en toe een puntje aftrekken voor een handvol glitches en soms eentje zodanig groot dat je het spel moet opnieuw inladen.
Conclusie
Echoes of the End is een mooie avonturengame geworden die je niet aan de volle pot moet betalen. Na een dikke tien uur ben je wel door het verhaal, maar dan kan je nog de gemiste geheimen ontdekken, of gaan voor die platinum. Het verhaal is rechttoe rechtaan en biedt naast de leuke lore van de wereld weinig nieuw qua relatie of algemene plot. Iets in die trend zijn we namelijk wel al tegengekomen. Toch is deze game op vele vlakken goed genoeg om zich te kunnen meten met volwaarde triple A-games van grotere uitgevers.
Pluspunten
- Mooie IJslandse invloeden
- Puzzels zijn groots
Minpunten
- De occassionele glitch
- Game mocht wat gepolijster zijn
Reviewer: Heer_Vonck