De geteste versie is de PS5 versie.
Verhaal
Als je een game onder handen neemt van tig jaren terug, dan moet je eigenlijk geen verhaal verwachten, en dat was met Heretic ook zo. Zonder inleiding, boe of ba, start je de game. Wat opzoekwerk levert ons wel een ietwat mager plot op. Een bende magiërs gebruikt hun magie om legers van koningen aan te sturen. Eerlijk gezegd kom je hier weinig van tegen.
Bij Hexen daarentegen krijg je een heuse inleiding. Jij bent één van drie helden die drie corrupte machtigen van het land Hexen zullen omverwerpen. Veel fantasie komt er niet bij kijken, maar vroeger lag de nadruk op het gameplaygedeelte.
Gameplay
De gameplay is waar het allemaal om gaat, en die is zeer herkenbaar. In Heretic zal je je een weg knallen doorheen helse creaturen met magisch schietgerei. Lichte puzzels oplossen, op zoek gaan naar sleutels en daarmee de verplichte deuren openen en de correcte mechanismen in werking laten treden.
Hexen verloopt grotendeels hetzelfde, maar met dat verschil dat je kan kiezen - en wisselen - tussen drie personages: de barbaar, de cleric en de magiër. De ene heeft liever een wapen van dichtbij, de andere houdt het liever op een afstandje. Op grotendeels dezelfde manier als Heretic zal je je een weg klieven doorheen vreemde wezens.
In beide spellen kan je gebruik maken van voorwerpen die je op je reis vindt. In het vroegere Doom bijvoorbeeld kon je dat nog niet gebruiken. Dit betekent dat je naast een resem wapens, ook verschillende voorwerpen kan gebruiken zoals tijdbommen, of spreuken die je wapens meer kracht geven. Wat we vroeger graag deden op PC waren de cheats gebruiken. Indertijd moest je enkele codewoorden tokkelen op het toetsenbord waarbij je onsterfelijk werd, onmiddellijk toegang kreeg tot alle wapens en zelfs door muren kon wandelen. Deze zijn nu onmiddellijk toegankelijk via het menu.
Iets wat vroeger minder werd gedaan is online spelen. De multiplayer is opgewaardeerd, toegankelijk, en snel. Je kan al snel samen de levels doorlopen, of je neemt het op tegen elkaar.
In deze editie zitten ook nog enkele uitbreidingen: eentje voor Hexen die destijds in 1996 werd uitgebracht, en een nieuwe episode voor elk van de spellen, die uitgebracht worden met deze editie. Deze breien vooral verder op de gameplay van zowel Heretic als Hexen.
Een heikel punt is de gevoeligheid van de controller. Die is gekoppeld met je assen en gaat naar boven en beneden als je dat fysiek ook doet. Ik heb nergens een instelling kunnen vinden die dat kon afzetten, maar deze soort games speel ik persoonlijk liever zonder deze gimmick.
Graphics & Sound
De audiovisuele kwaliteit zal er vooral zijn voor de nostalgische gamer. Ondanks toch wel een gepixeleerde opwaardering zal de jongere gamer de kwaliteit niet kunnen bekoren. Op zich moet dat niet, want de uitgebrachte bundel profileert zich niet als een reboot, remaster, of eender wat.
Conclusie
Heretic was een destijds ondergewaardeerde game die ondergesneeuwd was onder het immens populaire DOOM en Return to Castle Wolfenstein. Zelfs als die games reboots kregen (of bijvoorbeeld DOOM 3) rond de millenniumwisseling, bleven deze parels achterwege. Persoonlijk hoop ik dat Bethesda ons aan het warm maken is voor een volwaardige herinterpretatie van deze games - ze hebben het eerder gedaan, dus waarom niet? Deze bundel is er voor de nostalgische 30-40 jarige gamer die mooie herinneringen heeft aan deze games en ze nog eens wil doorlopen. Met of zonder cheats, dat kies je zelf. Het is moeilijk om een score te geven aan dergelijke games/bundels, daarom houden we alles op een 7/10 gezien dit wel de bedoeling is van de uitgever/ontwikkelaar, maar minder gericht is op een jonger publiek.
Pluspunten
- Mooie bundel
- Vooral voor de oudere gamer
Minpunten
- Een verhaaltje had wel bij Heretic gemogen
Reviewer: Heer_Vonck