De geteste versie is de PS5 versie.
Verhaal
Alles gebeurt in cycli: het menselijk ras ervaart een hoogtepunt, om dan een ondergang te kennen, en dit gaat zo verder. Een geavanceerd, menselijk ras krijgt dit in de mot en kiest de top negen van zijn beschaving, net voor die ondergang. Deze negen onbekenden verkeren in een andere dimensie, om ooit terug naar de oppervlakte te komen. Maar hoe, waarom en wie hier allemaal mee gemoeid is, blijft een mysterie.
We ontmoeten ons hoofdpersonage, Haroona, begin twintigste eeuw. Haar mentor, Reika, en zichzelf zijn Quaestors: mensen die een bepaalde voeling hebben met de 'Fold', die je grofweg kan vergelijken met een soort geestendimensie. Zij nemen het op tegen de Ascendants, onder leiding van ene Vincent, die gure plannen heeft met de Fold. De game begint dan ook in het eerste uur met het abrupte afscheid tussen Haroona en haar mentor, en uiteraard laat ze dit niet zomaar passeren.
Gameplay
De gameplay mag je grofweg vergelijken met een bovennatuurlijke Nathan Drake of Lara Croft. Klauterend moet Haroona zich een weg banen doorheen verschillende omgevingen, al zijn de puzzels bijlange niet zo moeilijk als die van de eerstgenoemden, zelfs tot die orde dat omgevingspuzzels vrijwel afwezig zijn. Er zijn wel verschillende aanpakken die Haroona kan hanteren om voortgang te boeken. Langs de ene kant heb je de sneaky en heimelijke weg, langs de andere kant kan je de vijanden heads on aanvallen.
Haroona kan zich verstoppen in het hoge gras en heeft ook wel enkele leuke vaardigheden, die zij later kan uitbreiden. Met als belangrijkste skill het 'steppen'. Hiermee kan zij tijdelijk een vijand in bezit nemen zodat die bepaalde apparatuur onschadelijk kan maken, of kan die zijn medekompanen aanvallen. Wanneer je verder komt in het verhaal wordt die vaardigheid dan uitgebreid en kan zij ook een schild oproepen. Dit allemaal neemt Am in, dat kan je grofweg interpreteren als geestenenergie en hervult zich automatisch.
De gameplay an sich heeft een bepaalde flow en die is best oké. Wat echter minder oké is zijn de gamebrekende bugs. De manier van levelen is ook niet zoals de meeste games, en daar kan je voor of tegen zijn. De reguliere XP vergaat je niet door het verslaan van vijanden of door voortgang te boeken in de game. Je moet namelijk anomalieën zoeken, die dan tellen als een soort skillpoint, die je dan in drie trees kan spenderen. Haroona kan ook haar levens- en Ammeter groter maken door het vinden van een ander type anomalieën. Nogmaals, dit kan je liggen, of eerder niet. Als je dan veel van de verborgen punten laat liggen, dan zal Haroona op de lange duur niet sterk genoeg zijn om het tegen de Ascendants op te nemen. Daarnaast zijn er nog een hoop collectibles die je enkel zal vinden als je er naar zoekt, maar die geen beloning bieden, tenzij die ene trophy. Gameplaygewijs krijgt Haroona hier geen voordeel van.
Graphics & Sound
De algemene sound is vrij goed, maar stijgt niet boven de middenmoot. Hetgene wat op negatieve wijze opvalt zijn de graphics. We worden niet één, maar twee generaties terug geslingerd. De uitdrukking van de gezichten is steevast onafgewerkt en mochten mensen er zo in het echt uit zien, zou niemand meer met elkaar durven communiceren. De game is mooi van ver, maar jammer genoeg ver van mooi.
Conclusie
Op zich een leuke setting qua verhaal, maar de game voelt te onafgewerkt aan om van een knaller te kunnen praten. En om eerlijk te zijn hebben we ook al veel van verloren beschavingen gehoord, of van interdimensionale wezens om nog origineel uit de hoek te komen. De flow van de gameplay is leuk, maar het levelen is nogal vergezocht. Jammer genoeg heb je geen periodieke voortgang, maar kan je die evengoed missen. Er zijn wat plus- en minpunten, maar jammer genoeg meer van die laatste.
Pluspunten
- Leuk verhaal, maar we hebben het al eens gezien
- Tracht origineel uit de hoek te komen qua leveling systeem
Minpunten
- Veel bugs
- Grafisch niet wat het moet zijn
Reviewer: Heer_Vonck