De geteste versie is de PS5 versie.
Verhaal
Playtime Co. was een goed draaiende speelgoedfabriek waar je als hoofdpersonage in bent beland. Op het eerste zicht lijkt er niets aan de hand, maar naargelang je de videocassettes laat afspelen komt tot uiting dat er iets grondig is mis gelopen. Als protagonist is het aan jou om voortgang te boeken door puzzels op de lossen en kom je oog in oog te staan met de vreemde speelgoedcreaturen.
Poppy Playtime telt bij het schrijven vijf verschillende episodes en naargelang men verder gaat, ontdekt men meer en meer over de fabrikanten, hoe die destijds werkten, maar ook over het speelgoed dat zij in elkaar knutselden. Hoe verder men gaat in episodes, hoe dieper we ingaan in de geheimen van de fabriek en hoe duisterder alles wordt.
Gameplay
Poppy Playtime gedraagt zich grotendeels als een spel met grote omgevingspuzzels, gekruist met een walking simulator. Al is die laatste niet 100% waar, want men kan ook sterven in het spel door toedoen van het vreemde speelgoed.
Elke episode introduceert nieuwe spelmechanismen en de puzzels worden ook taaier naargelang men verder gaat. Je bent steevast uitgerust met twee speciale 'handen' die ofwel rekbaar zijn, elektriciteit kunnen geleiden en dergelijke meer. Hoe meer je tot je beschikking hebt, hoe complexer de puzzels.
De opbouw van de verschillende episodes volgt een vast stramien. Je zal je een weg banen doorheen voorgenoemde puzzels, en ook het afweren van de baas van de episode is dikwijls al een puzzel op zich. Op het einde is er een finaal gevecht, wat eerder leidt tot het vluchten van jezelf, waarna je de baas een final blow kan toedienen, al is dit uiteraard niet steeds het geval.
De eerste episode speel je vlot onder een uurtje, maar de daaropvolgende worden steeds moeilijker en hiervoor zal je toch enkele uurtjes zoet mee zijn, per episode.
Graphics & Sound
De grafische kwaliteit is zeker niet het hoogste goed, maar laat dat nu net ook bijdragen tot de algemene horrorsfeer. Denk maar aan de recente Five Nights at Freddy-films, en we herkennen een soortgelijke vibe. Eng, maar met dingen die niet eng horen te zijn. De algemene sound zijn vooral de omgevingsgeluiden, wat enkel bijdraagt aan de sfeerschepping.
Conclusie
Poppy Playtime lijkt op het eerste zicht een kindergame, maar laat deze look je niet op het verkeerde spoor brengen. De omgevingspuzzels worden wel taaier, maar zijn nooit onoverkomelijk. Soms hangt voortgang ook af van snelheid en reflexen en de kans bestaat dat je sommige delen meer dan één keer zal moeten doorlopen. De spanning van de game zit zeer goed en is niet voor hartpatiënten weggelegd. Ondertussen kent de reeks al vijf episoden en hiermee zal je toch een tiental uurtjes zoet zijn. Klaar om de fabriek te betreden?
Pluspunten
- Algemene sfeer
- De puzzels zijn niet moeilijk, maar wel doordacht
Minpunten
- Soms iets te veel gewoon wandelen
Reviewer: Heer_Vonck