
De geteste versie is de PS5 versie.
Verhaal
Het allereerste wat je in Bellwright doet is het vormen van jezelf/je eigen personage. We aanschouwen de geboorte van Bert.
Bert is een voortvluchtige, van hoge komaf, maar wiens familie is beschuldigd van verraad. Uiteraard denkt Bert er het zijne van en wil hij ontrafelen wat er echt gebeurt is. Bert keert terug naar zijn geboorteland en daar begint ook het spel. Als onbekende zal Bert banden smeden met de kleine dorpen die schijnbaar zwaar onderdrukt worden. De dorpelingen vertrouwen geen vreemde vogels en dus moet Bert de handen uit de mouwen steken. Komaan Bert!
De rode draad, die af en toe zwaar verwaterd is het ontdekken van wat er zich precies in het verleden heeft afgespeeld. Nadat je het opneemt tegen de heersers van het gebied kom je te weten van een geheime groepering, maar waar die voor staat, wordt nogal in het midden gelaten...
Gameplay
De gameplay werd al in het verhaal wat blootgelegd. Je moet het vertrouwen winnen van dorpelingen en dat je doe je bij aanvang door het rekruteren van een verstotene van het dorp. Wat moet je daarmee doen? Je bouwt uiteraard een nieuw dorp!
Met de grondstoffen zoals hout en wat bloemetjes geraak je al een hele eind. Een eerste tent, een mooie schuilplaats en een warm vuur is het eerste wat je nodig hebt. Vervaardig nog eens een bijl zodat je gemakkelijk een boompje kan vellen en je grondgebied wat vlakker maakt. Praat nog met de lokale inwoners en zorg ervoor dat je ze kan helpen - lees: quests. Hierdoor zullen ze jou meer vertrouwen en zich aansluiten bij jouw rebellenbeweging die het zal opnemen tegen de lokale krijgsheer.
Want daar draait uiteindelijk het spel om: het uitbouwen van jouw nederzetting en het rekruteren van verstotenen her en der. Elke 'inwoner' kan je trouwens ook taakjes geven, zodat je niet alles zelf moet doen. Op die manier beklim je ook de sociale ladder en ga je van nobele onbekende tot gevreesde rebellenleider. Bert heeft alles in zich om het te doen, maar hij zal daar wel iets voor nodig hebben: tijd.
Het spel komt traag op gang, en dat zal je geweten hebben. Het is ook vrij duidelijk dat het spel gericht was op de PC-gamer, met de verschillende menu's die gemakkelijker toegankelijk zouden zijn met een muis, en ook het feit dat het spel je weinig vertelt. Een tutorial is zo goed als afwezig, tenzij je de 'hulp' in de boeken doorploegt, maar een spel waar het managen van NPC's en uiteindelijk een dorp en leger centraal staan, heeft toch wat meer uitleg nodig, althans voor deze gamer.
Naast het managen zal je in het begin van het spel ook nog grondstoffen lopen vergaren, zoals hout, stenen, plantjes en champignons. Het verloop van je nederzetting volgt een logisch verloop. Eerst een tentje, dan een huisje, dan... Je zal onderzoeken moeten (laten?) uitvoeren, alook dingen (laten?) vervaardigen waardoor je nederzetting zal upgraden. Je zal hierdoor krachtiger worden, nieuwe queesten en gebieden vrijspelen. Daarnaast kan je ook vechten. Dat vechten verloopt niet evident. De ongeoefende krijger zal tig keer lucht raken, want een degelijk miksysteem hebben we niet mogen ontdekken.
Graphics & Sound
Op grafische kwaliteit mag je denken aan Skyrim in het PS3 tijdperk. Niet echt mooi afgelijnd en gedetailleerd, met daarbij vreemde bewegingen bij het slaan en springen. Hier zat wel meer in, mits meer oppoetswerk. Jammer genoeg ontbreekt ook de epische muziek en zijn de gamegeluiden in het algemeen op de achtergrond. Sommige dialogen zijn (deels?) ingesproken en andere niet. Hier hadden we graag wat meer in gezien.
Conclusie
Bellwright is er voor de gamer die de tijd wil spenderen in het uitbreiden van een nederzetting en dat vanaf nul. Het verhaal is dikwijls ondergeschikt tegenover het verhaal, vooral omdat men uren spendeert aan grondstoffen vergaren en het uitzoeken van menu's. De gamer die snel progressie wil maken, snel nieuwe gebieden wil ontdekken en het eerder heeft voor een sci-fi of fantasysetting ontwijkt deze beter. Voor de mensen die minuscuul mensen en nederzettingen willen managen, is dit er eentje om op de radar te zetten.
Pluspunten
- Niche
- De doorzetter wordt beloond
Minpunten
- Grafisch niet oké
- Verhaal raakt op de achtergrond
Reviewer: Heer_Vonck