Het verhaal begint niet bij het gezin van Charlie en Larissa, maar bij een inheems gezin die verschillende voortekenen moet ondergaan. Blijkbaar verbergt dit gezin een gruwelijk geheim, en dat geheim zit net in een sarcofaag.
De vrouw van het gezin slaagt erin Katie, de dochter van Charlie en Larissa die wegens hun werk in Cairo vertoeven, te ontvoeren. Al snel worden de ouders zelf verdacht, en dat zint Charlie zeker niet.
Acht jaar later stort er een vliegtuig neer met een stenen sarcofaag. Niemand minder dan Katie bevindt zich hierin. De dokters vertellen de ouders dat Katie best in een vertrouwbare omgeving zou revalideren. Charlie en Larisse nemen hun dochter opnieuw in huis. Maar is het wel nog dezelfde Katie die zij kenden?
Je leest het al tussen de regels: uiteraard niet. Als je deze film bekijkt, kan je in het begin al de voortekenen zien van de expliciete beelden die hun hoogtepunt kennen op het einde van het spel. De film heeft het soms van jump scares, maar vooral van de gore beelden waar je soms best een goede maag voor hebt, of tijdig even opzij kijkt. Deze horrorfilm is zeker en vast niet slecht, biedt een leuk verhaal en plot, maar weinig nieuws. Een amusante film, maar beter geen spaghetti eten ervoor.