![](https://playstationclan.be/screens/1554573077_DMCV_teaser.jpg)
De geteste versie is de PS4 PRO versie.
Verhaal
Wie minder bekend is met de Devil May Cry-reeks kan voor aanvang van het spel nog even een samenvattend filmpje bekijken. Dit beeldfragment gaat dieper in op de achtergrond van de twee hoofdrolspelers: Dante, die veel heibel had met zijn tweelingsbroer Vergil, en Nero, die de hoofdrol nam in Devil May Cry 4. Beide heren delen dezelfde vader, namelijk de demoon Sparda, die het ooit zelf opnam tegen de helse krachten.
![](https://playstationclan.be/screens/1554572564_5.jpg)
![](https://playstationclan.be/screens/1554572527_6.jpg)
Met Nero gaat het net iets minder goed. Zijn arm - die het symbool was van zijn demonische afkomst - is immers 'gestolen' door één of andere krachtige demoon. Gelukkig kent hij Nico - afkorting voor Nicolette - die protheses kan maken van allerhande materialen. Dante is ook terug van de partij, en die is ingehuurd door de mysterieuze 'V', die enkele demonen onder hem beveelt. Dit olijke trio moet ervoor zorgen dat de Qliphoth, een boom rechtstreeks uit de hel, zijn wortels kan vestigen in onze wereld.
Het verhaal maakt gebruik van flash backs en flash forwards en krijgt zo een andere dimensie dan een gewoon lineair verhaal. De plotwendingen worden heel mooi verhaald, en dat verklaart de iets hogere score voor het verhaal.
Gameplay
Qua hack 'n slash is het nog altijd dun bezaaid in deze PS4-periode, en daarom zijn we blij dat we met dit vijfde deel van Devil May Cry aan de slag kunnen. Op zich kan je je er wel een goed beeld bij vormen hoe de gameplay verloopt: je hakt vijanden omver die bollen laten vallen, en eens je er genoeg verzameld hebt, kan je je vaardigheden uitbreiden, items kopen, en zo meer.
In deze game zal je met drie verschillende personages spelen, die alle drie anders aanvoelen. Nero heeft het van krachtige slagen en lompe pistolen, maar vooral van zijn armprothese. Zo zijn er in het spel verschillende ter beschikking en elk gedraagt zich ook anders. Als je bijvoorbeeld de ene activeert zal je schuin omhoog springen en een verwoestende aanval uitvoeren, een andere zal na activatie een hoop lichte slagen aan je vijanden toedienen, en ga zo maar even door. Je kan er ook voor kiezen om één verwoestende aanval te brengen, maar dan mag je vaarwel zeggen tegen je prothese. Gelukkig liggen er her en der verspreid en heb je er natuurlijk ook nog in je rugzak.
![](https://playstationclan.be/screens/1554572534_12.jpg)
![](https://playstationclan.be/screens/1554572559_8.jpg)
![](https://playstationclan.be/screens/1554572551_11.jpg)
Dante moet het hebben van een andere vechtstijl. Als je in het begin speelt met Nero en denkt dat de snelheid uit het spel genomen is, herontdek je dit met Dante. Die heeft nog steeds zijn verschillende vechtstijlen die je activeert met de richtingsknoppen en het rondje. Dante is lenig en snel, en kan gemakkelijk de vijanden ontwijken en schade toedienen.
Wie volledig uit de boot valt is V. Of toch minstens zijn vechtstijl, want die heeft hij überhaupt niet. V is in het verhaal veel te zwak en laat demonen het zware werk voor hem oplossen. Die zijn er in de vorm van een raaf, een panter, en als je genoeg Devil Trigger hebt opgebouwd van Nightmare, een groots allesverwoestend monster, met laserogen. De raaf gebruik je voor lange-afstandsaanvallen, terwijl de panter het beter heeft met melee-aanvallen.
In het begin van het spel zal je met eender welk personage vooral button bashen, maar naargelang je de vaardigheden van het trio uitbreidt, en je die bewegingen onder de knie krijgt, zal je combo-score ook een pak hoger komen te liggen. Op zich is het goed dat er wat variatie is in de gameplay, maar vooral in het begin kan je het gevoel hebben dat je net het personage onder knie begint te krijgen, om dan te moeten overstappen naar iemand anders, die dan volledig anders speelt.
Graphics & Sound
Op vlak van graphics en geluid mogen we zeker niet klagen. De texturen worden mooi weergegeven in de demonische omgevingen en het bloed spat in het rond. Als we iets van commentaar hebben, dan is het dat de camera soms wat wispelturig is. Het gehak en het geslash gaat gepaard met stevige gitaarriffen en metal tijdens de gevechten, om dan tijdens tussenfilmpjes plaats te maken voor de dialoog.
Conclusie
Net wanneer je denkt dat DMC niets nieuw te bieden heeft, en alle spelletjes wat analoog beginnen aan te voelen, komt Devil May Cry 5 op de proppen. Deze game is zeer verfrissend dankzij de nieuwe gameplay-elementen, maar ook dankzij de leuke insteek van het verhaal. Capcom, begin alvast aan deeltje 6, want dit smaakt naar meer!
Pluspunten
- Leuk verhaal
- Afwisseling in de gameplay
Minpunten
- die soms iets te snel komt
- Soms wispelturige camera
Reviewer: Heer_Vonck