![](https://playstationclan.be/screens/1439277276_TheDivision.jpg)
De langverwachte 'The Division' hebben we gespeeld op de publieke vloer. Allereerst werd er een filmpje getoond die het gebeuren van de game schetste. We tonen hieronder eerst het filmpje voor de mensen die niets van de game afweten - de mensen die al enkele jaren onder een steen leven... in een grot ... op Mars.
Daarna mochten we zelf de game aan de tand voelen. Met net enkele tot vriend gemaakte Duitsers besloot ik een team te vormen. Concreet kwam het erop neer dat 9 personen onderverdeeld werden in drie teams van drie man groot - in de definitieve versie zullen de teams echter vier leden kunnen bevatten.
Het doel was op zich vrij simpel: haal enkele besmette containers op, roep de helikopter en hang het goedje eraan vast. Dit echter met nog twee andere actieve teams in dezelfde spelwereld. Er werd vooraf ook duidelijk gemaakt dat wanneer je voor de eerste keer een team tegenkomt, dit neutraal staat ten opzichte van jou. Wanneer er echter een schot gelost werd, kleurde de levensbalk rood en werd het andere team beschouwd als vijand. Dit in tegenstelling tot wanneer je met het team zou samenwerken, dan werden de gewonnen grondstoffen gedeeld.
Mijn Duitse vrienden en ikzelf hadden al vrij snel een besmette container te pakken, en waren op weg naar de extractiezone wanneer we 'gewone' vijanden (lees: AI) tegenkwamen. Met een goede communicatie, weliswaar met Duits accent, werden deze vijanden snel geneutraliseerd. Zo maakte iedereen goed gebruik van zijn vaardigheden zoals de turret of de 'team-healing' skill. Na deze ontmoeting werden de vijanden wat steviger, en uitgerust met vlammenwerpers. Voor elke gamer met ervaring is het duidelijk dat de gastank hier de zwakke plek vormt. Ik besloot om deze vijanden te flankeren terwijl de rest van mijn team ze naar de andere kant afleidde. Een welgemikte granaat kon aanzienlijke schade toebrengen.
![](https://farm1.staticflickr.com/540/20479536665_5f8aaeaf1b_b.jpg)
![](https://farm1.staticflickr.com/422/19858606903_777f1dcd0b_b.jpg)
Bij de extractiezone kwamen we de andere teams tegen. Zoals het het menselijk gedrag betaamt, begonnen we onmiddellijk elkaar overhoop te schieten. Natuurlijk waren er sterfgevallen, maar deze werden al vrij snel terug in het spel gebracht. Op een gegeven punt zag ik nog een neutraal team en besloot zonder dekking mezelf kenbaar te maken. Het andere team schoot niet terug, en zonder enige communicatie begonnen we samen te werken tegen het zeer vijandige en gewelddadige derde team. Wanneer de extractie gebeurt was, besloot ons vriendschappelijk team ons in de rug te schieten. Dit met zware represailles! Nadat we het team vernietigd hadden, eindigde de demo...
![](https://farm4.staticflickr.com/3897/14740522167_2f125750ed_b.jpg)
Conclusie
De grafische kwaliteit, de verbinding en de wijze waarop men de game kan spelen zijn subliem. Als ik de game bij release krijg zoals ik hem op Gamescom heb gespeeld, is dit de 'triple A'-term meer dan waardig. Het is echter in het verleden al gebeurt dat we toch iets anders voorgeschoteld krijgen dan hetgeen we initieel dachten te krijgen. Hopelijk waakt Ubi over de kwaliteit van de game en wordt de verbinding ettelijke keren getest, zodat er ook hier geen problemen gesteld worden, vooraleer we het finaal product krijgen.
Deze game heeft het potentieel om een toptitel te worden en is zeker de moeite om met vrienden onder handen te nemen!
Extra informatie
The Division maakt veel gebruik van een cover-system. Hiermee wordt bedoeld dat de speler zich meer dan eens zal moeten verschuilen achter een auto, gebouw, en alles wat er te vinden valt. Misschien nog goed te vergelijken met de Uncharted franchise. Wanneer je in een team speelt zal je proberen om de groep vijanden (AI of menselijk) te verrassen. Hierbij heeft het baat om goed af te spreken wie welke vaardigheid zal gebruiken en vooral ook: wanneer!
De wapens zal je zoals bij de meeste games kunnen gebruiken met de R2 en L2 triggers. De speciale vaardigheden worden onder de schouderknoppen R1 en L1 gestopt. Wat op zich niet zo handig was, was het gebruik van de granaten. Hiervoor moest je eerst een toets indrukken op je D-pad, dan richten en uiteindelijk gooien. Drie acties dus, wat misschien wat te veel is, in een chaotische omgeving. Het wandelen, sprinten en dekking zoeken was dan weer een pak vloeiender en het personage deed wat het moest doen. Ook een pluspunt hierbij was dat je van dekking tot dekking kon overgaan (bijvoorbeeld eerst schuilen achter een muurtje, daarna achter een auto) en zo je weg zoeken.
Een ingame omgevingchat was tijdens de hands-on niet beschikbaar, en ik vermoed dat hier niets aan zal gedaan worden. Een gedeelte van de spanning bestond erin om jezelf bloot te geven, en dat je moest afwachten wat dat lid van dat ander team ging doen. Knalt hij een kogel door je kop, of besluit hij om met je samen te werken, alles hangt af van zijn trigger finger. Wanneer hij zou besluiten om toch niet samen te werken, schiet hij je eerst kreupel, dit is een fase waarin je nog kan gered worden door iemand van je team. Wanneer hij nog wat meer salvos op je afvuurt, zal je echter sterven. Hierbij ga je neer en kom je pas terug na een bepaalde tijd - als ik niet mis ben: 20 seconden.